2007/Dec/04

     

          หายไปนานเลยเนอะ  คิดถึงทุกคนจัง  ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจในการสอบ

 

เทอมที่ 1 ผลสอบออกแล้วค่ะ แต่แค่วิชาเดียวเอง  เหลืออีก 3 วิชา อาจารย์ดองซะ (จนเค็มปี๋)

 

ตอนนี้ป๊อป และเพื่อนๆ หายใจกันไม่ทั่วท้องแล้วค่ะ ลุ้นจนตัวโก่ง        

           

            ช่วงนี้ป๊อปอยู่ในโหมดของความสับสน  มึนงงกับชีวิต  อยากมีปีกนะคะ จะได้บินหนีทางตันนี้ไปให้ได้

 

แต่ความเป็นจริงปีกเราก็ไม่มี  ก็ต้องพยายามฝ่าฟันมันไปให้ได้  ... ทุกครั้งที่เราไม่สบายใจ ลึกๆก็รู้สึกอบอุ่นใจนะคะ

 

 ที่รู้ว่ายังมีคนที่รัก และห่วงเราอยู่ข้างหลังเสมอ         

           

             พรุ่งนี้ก็วันพ่อแล้ว  ปีนี้ป๊อปไม่ได้กลับไปกราบเท้าพ่อ เป็นปีที่ 2  ปีใหม่เจอกันนะคะพ่อ

 

วันนี้ป๊อปเลยมีบทความดีๆ มาฝากนะคะ ปฐมฤกษ์การอัพบล็อค เลยขอมีสาระ แง่คิด กับเค้าบ้าง

 

เป็นบทความดีๆ มอบให้กับลูกๆทุกคน  ( อ่านครั้งแรกน้ำตาซึมเลยค่ะ)
        

ตอนที่หนูเป็นเด็ก
          หนูสอนให้พ่อรู้ว่า ถ้าหนูก้มเอาหน้าผากแตะพื้น 
         
แปลว่าช้อนเมื้อกี้เป็นช้อนสุดท้าย แล้วหนูจะไม่หม่ำอีกเด็ดขาด 
             ไม่ว่าพ่อจะมาไม้ไหนก็ตาม

หนูสอนให้พ่อรู้ว่า วันที่พ่อกลับเร็วนั้น
         มีความหมายกับหนูแค่ไหน 
          หนูสอนให้พ่อรู้ว่า หนูกินไม่เลือกเหมือนพ่อนั่นแหละ 
          หนูสอนให้พ่อรู้ว่า อย่ารัดจุกหนูกลางหัว 
          เพราะเวลาหนูคันหัวหนูจะเกาจนมันหลุด ให้รัดค่อนมาทางหน้าผาก

หนูสอนให้พ่อรู้ว่า ถ้าหนูมาเกาะขาแล้วชี้ไปที่ไหน 
          แปลว่า สิ่งนั้นมันทำให้หนูเจ็บหรือไม่ชอบใจ
         (ซึ่งบางทีหนูก็เกาะขาแม่แล้วชี้มาที่พ่อ)

หนูสอนให้พ่อรู้ว่า  …ถ้าหนูยังไม่หลับ 
         อย่าหวังว่าใครในบ้านจะได้หลับ(อย่างเป็นสุข) 
        
  หนูสอนให้พ่อรู้ว่า การจัดบ้านให้เป็นระเบียบนั้น
          …เป็นการเสียเวลาและพลังงานโดยเปล่าประโยชน์  

หนูสอนให้พ่อรู้ว่า เมื่อหนูตื่นมากลางดึก
         
ถ้าพ่อตบก้นหนูเบา ๆ แล้วหนูยังไม่หลับต่อ 
          แปลว่าหนูหิวน้ำ จงเอาขวดน้ำมาใส่ปากหนูซะดี ๆ
         ... ไม่งั้นพ่อไม่ได้หลับต่อแน่ ๆ  
  

หนูสอนให้พ่อรู้ว่า ราคาของผ้าอ้อมสำเร็จรูป
          …ไม่มีความสัมพันธ์ต่อจำนวนครั้งที่หนูจะตื่นมากลางดึก
 

นูสอนให้พ่อรู้ว่า
          แล้ววันหนึ่งที่ ความรักของพ่อ
          ถูกมองว่าน้อยกว่าความรักผู้ชายอีกคนหนึ่ง 

          คำพร่ำเตือนสอนสั่งของพ่อ … 
          เสียงดังน้อยกว่าคำออดอ้อนของผู้ชายคนนั้น 
 
          ความห่วงใยของพ่อ … 
          มีค่าน้อยกว่าที่จะปฏิเสธคำขอผู้ชายคนนั้น 

          อ้อมกอดของพ่อ … 
          ดูเหมือนจะอบอุ่นน้อยไปกว่าอ้อมกอดของผู้ชายคนนั้น 

          พ่อหวังแค่เพียงว่า … 
         ผู้ชายคนนั้นจะรักและทนุถนอมหนูได้เพียงครึ่งที่พ่อรักหนู

 

         ขอบคุณนะคะพ่อ สำหรับการให้ชีวิต ตลอดจนคำสอนที่ดี ทำให้ลูกเป็นคนดีมาจนวันนี้

        ขอบคุณพี่อ้วน ที่เป็นกำลังใจให้กันเสมอมา ทั้งในยามสุขและทุกข์

ผู้ชายที่เรารักที่สุด.. ตอบได้ในทันทีว่าคือใคร

edit @ 4 Dec 2007 11:09:22 by Little Girl

edit @ 4 Dec 2007 11:11:58 by Little Girl